تجلیل از مقام شهدای گمنام در حضور سرلشگر نکو زاد - دهه ی پنجاه خورشیدی
افراد به ترتیب شماره در عکس:
1) علی اکبرخان کاظمی از دلفان
2)نصرالله خان غضنفری از طرهان (فرزند خلف علیرضاخان غضنفری)
3)الهیارخان عباسی گراوند از طرهان


+ نوشته شده در  جمعه بیستم مرداد 1391ساعت 2:20  توسط | 
این عکس در سال های 1334 در دانشکده افسری تهران گرفته شده است
اینان مردانی هستند که در تاریخ این دیار همیشه نامشان زنده بوده و زنده خواهد ماند. شجاعت هایشان، دلاوریشان، و سخاوتشان آوازه این دیار بوده و خواهد بود. نگاهی به تاریخ مکتوب دوران قاجار و پهلوی خود موید همین مطلب است. اینان خود از این القاب بزرگترند . دورد به روان تمامی سوارانی که به تیر هیچ کمانداری نیفتادند .

ردیف اول (ایستاده )از سمت راست:
نفر اول :
غلام حسین خان رحیم خانی(؟)؛ نفر دوم :حاج پرویز خان بهاروند احمدی ؛ نفر سوم : محمد میرزا خان جودکی (؟) ؛ نفر ششم :حاج عزیز اله خان سپهوند ؛ نفر هفتم : خانجان رضایی

ردیف دوم(وسط) از راست :
نفر اول : سالار کردعلیوند ؛نفر چهارم :مرتضی رحیم خانی(؟) ؛ نفر هفتم : هوشنگ بهداروند ؛ نفر نهم حاج داراب خان مرادی ؛

ردیف سوم (نشسته) از راست :
نفر اول :حاج صید محمد خان میر ؛ نفر دوم : مرتضی خان اعظمی ؛ نفر سوم : باقر حیدری ؛ نفر چهارم :علی مراد خان جودکی ؛ نفر پنجم : غلامرضا خان رحیم خانی ؛ نفر نهم : عزت اله خان طولابی ؛ نفر یازدهم : کاید بختیار دیناروند


برچسب‌ها: خوانین لرستان در سال 1334
+ نوشته شده در  شنبه هفتم مرداد 1391ساعت 19:30  توسط | 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم تیر 1391ساعت 17:40  توسط | 
29 ذي‌القعده 1309 قمري / 5 تير 1271 خورشيدي
جمعي از خوانين و سركردگان لرستاني كه به ديدار ناصرالدين‌شاه در بروجرد رفتند
ايستاده از راست: باقرخان مومه‌وند- ملك‌حسين‌خان كرم‌علي- علي‌محمدخان حسن‌وند- مهدي‌خان كولي‌وند- قاسم‌خان امرايي- باقرخان امرايي- صيدمهدي

برچسب‌ها: خوانین لرستان
+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم تیر 1391ساعت 16:58  توسط | 
حدود و تقسیمات جغرافیایی ایل سگوند.رشته‌ کوه طولانی کبیر کوه(کور کوه)لرستان را به دو بخش پیشکوه و پشتکوه تقسیم کرده که پیشکوه در شمال و پشتکوه در جنوب آن قرار دارد.لرستان در اوایل حکمرانی قاجاریه تجزیه شد؛قلمرو حکومت والیان،که پیش از آن همهء لرستان را در برمی‌گرفت،به منطقهء پشتکوه محدود گردید،و پیشکوه زیر نظر شاهزادگان قاجار قرار گرفت.در دورهء حکومت پهلوی اول،نام پشتکوه به«ایلام» تغییر یافت و استان لرستان(پیشکوه)مدتها ضمیمه‌ خوزستان بود؛در زمان پهلوی دوم،لرستان‌ (پیشکوه)و ایلام(پشتکوه)سرانجام به دو استان‌ جداگانه تبدیل شدند.(1)


برچسب‌ها: تاريخچه ايل سگوند
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم تیر 1391ساعت 10:11  توسط | 

تاریخچه ایل بهاروند

بَهارْوَنْد، از ایلات‌لر شیعی مذهب، در منطقۀ بالاگریوۀ لرستان.

ریشه‌شناسی: نام ایل برگرفته از نام «بهار»، نیای دوازدهم یا چهاردهم بهاروندست. از آنجا که نظام خویشاوندی بهاروندها مبتنی برنظام پدرتباری است، نه تنها نام ایل، بلکه نام اغلب تیره‌های آن، چون باوَک(بابک)،مسی (محمد حسین)، اَم‌الله(امان‌الله)، جافَر و جز آن نیز از نام نیای آنها گرفته شده است.

سازمان و تقسیمات ایلی: در متون تاریخی پیش از دورۀ قاجار، از بهاروندها همچون بیشتر ایلات لرستان، نام برده نشده است. با آنکه راولینسن از دیرکوند- که بهاروند شعبه‌ای از آن به‌شمار می‌آید- نام برده(ص88)، تقسیمات آن را مشخص نکرده است. نویسندۀ ناشناس جغرافیایی لرستان که در 1300ق/1883م از لرستان دیدار کرده، اولین‌بار بهاروند را شاخه‌ای از دیرکوند به‌شمار آورده است. او دیرکوندها را شامل بهاروند و قلاوند دانسته است(ص81-82) و از میرها، شعبۀ دیگر دیرکوند نام نبرده، و پراکندگی جغرافیایی دیرکوندها را درست ضبط نکرده است(نک‍: امان‌اللهی، تعلیقات…، 104-105). در گزارش دیگری که میرزا رحیم چاغروند خرم‌آبادی(معین‌السلطنه) با عنوان «جغرافیای لرستان» در 1334ق/1916م فراهم آورده، نه تنها اشتباهات سند پیشین در آن تکرار شده، بلکه از سران ایل میر نیز به عنوان سران بهاروند یاد کرده است(نک‍: ص188). منابع دیگر که از بهاروند نام برده‌اند، به پیشینۀ تاریخی آن کمتر اشاره کرده‌اند.


برچسب‌ها: تاریخچه ایل بهاروند
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه نهم تیر 1391ساعت 17:53  توسط | 

ایل پاپی


تا پیش از دورة قاجار نامی از ایل پاپی به میان نیامده است در این دوره پاپی مراد بنیانگذار و جد هفتم خوانین پاپی برای اولین بار شماری از تیره ها و طوایف این منطقه را متحد کرد و به صورت ایلی واحد درآورد. پس از پاپی مراد ایل پاپی بین فرزند و برادرزاده اش تقسیم شد. براساس قراردادی در 1228 (پاپی ص 182ـ183) ایل پاپی بین پاپی یوسف خان فرزند پاپی مراد و پاپی باقرخان برادرزاده اش فرزند محمد تقسیم شد که براساس آن طایفه های کشوری مدهونی (مدهنی ) مالزیری دوزقی سهم پاپی یوسف خان وطایفه های گیمد ی وند  یاقون (یعقوب وند) گگ احمدی درشوند نخود سهم پاپی باقرخان شد. چهار طایفه از این طوایف هشتگانه یعنی کشوری یعقوب وند مدهنی و دوزقی در اصل از پاپیها نبوده اند و تنها چهار گروه دیگر معتقدند که «پاپی » اصلی اند. نکتة دیگر آن که در آن زمان بسیاری از طوایف و تیره های این منطقه چون ادریسی و کرناسی و لیریائی مستقل زندگی می کرده اند. به بیان دیگر ساکنان این منطقه بتدریج زیر سلطة تیره پاپی مراد درآمده یا متفرق گردیده اند.


برچسب‌ها: تاریخچه ایل پاپی
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه نهم تیر 1391ساعت 16:39  توسط | 

                                   تاریخچه گویش لری                                              


پس از انقراض ساسانيان، آنچه پايداري وغلبه ي معنوي ايرانيان بر اعراب گشت ، فرهنگ وزبان قوم ايراني است. مردم لر نيز همانند ديگر ايرانيان ، گرچه کيش باستاني خود را به مرور زمان رها کرده وبه آيين اسلام درآمدند ولي زبان کهن خويش را نگاهداري نمودند . بسياري از واژههاي لري اغلب ريشه هاي باستاني دارند و به احتمالا تعداد زيادي از اين واژه ها مربوط به زبانهاي کاسي و عيلامي مي باشد . گفته مي شود زبان پارسي در زمان امپراتوريهاي هخامنشي ، اشکاني و ساساني در لرستان گسترش يافته است . در بين زبانهاي جنوب غربي ايران ،زبان (گويش)لري بزرگترين رابطه را با زبان فارسي دارد. که هر دوي آنها دنباله پارسي ميانه، زبان پارتيان قرن هشتم بعد از ميلاد هستند ،و همانگونه که مي دانيم پارسي ميانه، زبان پارتيان و ساسانيان بود که به تدريج تغيير شکل داده و به صورت زبان فارسي نزديک است که بعضي معتقدند اين زبان در گذشته نه چندان دور از فارسي منشعب شده است . گويش مردم لرستان بيشتر لري ولکي است. بر اساس مطالعات زبان شناسي ، زبانهاي لري و لکي جزو زبانهاي هندو _ اروپايي به شمار مي آيند. زبانهاي ايراني شامل زبانهاي ايراني شرقي ، و زبانهاي ايراني غربي مي باشد . لکي و لري جزو زبانهاي ايراني غربي محسوب مي شوند . گويش لري به طور عموم و لهجة باشتي که مورد بحث ماست، از گروه زبان هاي ايراني جنوب غربي است و از لحاظ ساخت دستوري و واژگاني با فارسي نو پيوند نزديک دارد. اين لهجه 25 صامت و 6 مصوت ساده و 2 مصوت مرکب دارد

+ نوشته شده در  جمعه نهم تیر 1391ساعت 16:12  توسط | 
تاريخچه ايل بيرانوند

بِیْرانْوَن (بِیْرِنْوَن ) ، از ایلهای لک زبان لرستان است . این ایل در زمان قاجاریان در صحنة سیاسی لرستان ظاهر شد و در شورشها و درگیری با قاجاریان و پهلوی سهم عمده ای داشت . بر اساس روایت محلی ، بیرانونها از نسل شخصی به نام هجیالی یا هجالی اند که از حجاز به لرستان مهاجرت کرده است . او از حجاز به منطقة دلفان آمد و نزد بابابزرگ ، که اکنون مقبره اش زیارتگاه اهل حق است ، ماندگار شد و با دختر یکی از بزرگان دلفان به نام توشمال ] = کدخدا/ رئیس [ علوی ازدواج کرد و صاحب دو فرزند به نامهای بیران و باجول شد وبراساس نوشته های اهل حق ، بابابزرگ در قرن پنجم می زیسته (صفی زاده ، ص 85 ـ86) و حال آنکه هجیالی ، که نیای شانزدهم بیرانونهاست ، در نیمة اول قرن دهم یعنی در زمان سلطنت شاه اسماعیل و شاه طهماسب اول (931ـ984) زندگی می کرده است .بر اساس گزارش راولینسون در 1252، بیرانونها و باجُلانها در قرن دوازدهم ، یعنی در اواخر دورة صفویه یا در زمان افشاریه ، از نواحی موصل آمدند و به لرستان پناهنده شدند (ص 152). او از قول میرزا بزرگ ، حاکم لرستان ، نوشته است که این دو طایفه مالیات کمی می پرداخته اند ولی در عوض 500 ، 1 رأس اسب در اختیار حاکم گذاشته بودند.بررسی شجره نامة بیرانونها نشان می دهد که سفر راولینسون به لرستان ، در زمان زین العابدین خان ، از نسل پنجم بعد از بیران ، صورت گرفته ، که در آن هنگام مردان بیرانون کمتر از 150تن بوده اند؛ اما بر اساس فهرست مالیاتی که میرزا بزرگ در اختیار راولینسون قرار داده ، جمعیت بیرانونها بالغ بر 500 ، 2 خانوار بوده است (همانجا). هیچ دلیلی بر نادرستی این رقم وجود ندارد مگر آنکه راولینسون در ضبط اطلاعات و تنظیم یادداشتهایش دچار اشتباه شده باشد. از طرفی شجره نامة بیرانونها پیوند نَسَبی تمام تیره های کنونی بیرانون را با بیران مشخص کرده است . شاید تمام این خانوارها با جمعیتی در حدود 000 ، 12تن غیر بیرانون بوده اند که به بیرانونها ملحق شده بوده اند.



برچسب‌ها: تاريخچه ايل بيرانوند
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم تیر 1391ساعت 13:44  توسط | 
جمعی از خوانين لرستان در كاخ گلستان تهران ۱۳۰۸

از راست: ميرنوروزخان مير، مرادخان جودكي(نصيرمقدم)، علي‌رضاخان بيرانوند(اعظمي)، عباس‌خان قلاوند، محمدحسين‌خان سگوند، رضاعلي(خادم علي‌محمد غضنفري)، غلام‌شاه‌خان دلفان، ايمان‌قلي‌خان سگوند، جودكي، علي‌محمدخان غضنفري، غلام‌رضاخان چگني، ميرغلام‌رضاخان هاشمي، الله‌يارخان طرهاني، سروان(سلطان) محمودخان كاوه، فتح‌الله‌خان پورسرتيپ(سگوند)، ميرشفيع‌خان میر، عيسي‌خان بيرانوند


+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم تیر 1391ساعت 0:3  توسط |